زندگینامه امام جواد (ع) جوان ترین امام شیعیان
نویسنده خبر : مدیر سایت    
سه شنبه 31 تیر 1399      تعداد بازدید: 545     زبان : فارسی     چاپ    
تاریخ درج خبر : 31/4/1399

حضرت امام محمد بن علی بن موسی الرضا (علیه‌السّلام) نهمین پیشوای شیعیان امامی مذهب که از برگزیدگان خدا می‌باشد، در سال ۱۹۵ هـ

 

در مدینه، چشم به جهانگشود. آن حضرت در سال ۲۲۰ هـ در سن ۲۵ سالگی و پس از ۱۷ سال امامت و پیشوایی شیعیان به شهادت رسید و در بغداد در قبرستان قریش در کنار قبر جدش موسی بن جعفر (علیه‌السّلام) دفن شد. مادر ایشان کنیزی بنام "سبیکه نوبیه" بود. بنا به نقلی از خویشاوندان ماریه قبطیه مادر ابراهیم، پسر نبی اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بوده است.

مشهورترین لقب حضرت «جواد» است و القاب دیگری همچون زکی، مرتضی، قانع، منتجب و... داشته‌اند. کنیه ایشان ابوجعفر است که معمولا در روایات تاریخی ابوجعفر ثانی ذکر می‌شود تا با مامون حضرت جواد (علیه‌السّلام) را بعد از شهادت پدر بزرگوارش امام رضا (علیه‌السّلام) به بغداد طلبید و دختر خود‌ ام الفضل را به تزویج حضرت درآورد. چرا که از طرفی امام را در کنترل خود داشت و از طرفی آمد‌وشد شیعیان را با حضرت زیر نظر می‌گرفت. حضرت جواد (علیه‌السّلام) پس از اینکه به بغداد تشریف برد، از سوء معاشرت مامون دراذیت و آزار بود. از وی خواست که به حج بیت الله الحرام برود. وقتی حضرت به مدینه رسیدند در آنجا توقف کردند تا آنکه مامون در سال ۲۱۸ هـ در هفدهم رجب مرد و برادرش معتصم به قدرت رسید. چون معتصم از فضائل و کمالات حضرت امام جواد (علیه‌السّلام) مطلع شد، به واسطه حسد و ترس از اینکه حضرت در رشد تشیع در حرمین (مکه و مدینه) به مقصود برسند، در صدد برآمد که چاره‌ای بیندیشد. پس آن حضرت را به بغداد فرا خواند. حضرت امام جواد (علیه‌السّلام) چون قصد رفتن به بغداد نمودند، حضرت امام علی النقی (امام هادی (علیه‌السلام) را جانشین خود در مدینه کردند و در حضور اکابر شیعه و ثقات اصحاب خود نص صریح بر امامت آنحضرت نمودند و کتبعلوم الهی و اسلحه و آثار حضرت رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و سایر پیامبران را به فرزند خود امام هادی (علیه‌السّلام) دادند و دل به شهادت داده و با فرزند گرامی خود وداع کردند و روانه بغداد شدند. در روز ۲۸ محرم سال ۲۲۰ هـ وارد بغداد شدند و معتصم در اواخر همین در تاریخ شهادت حضرت امام جواد (علیه‌السّلام) اختلاف است. در کشف الغمه از محمد بن طلحه نقل شده است که حضرت در ذیحجه سال ۲۲۰ هـ در زمان خلافت معتصم به شهادت رسیده‌اند. ابن خشاب از محمدبن سنان نقل می‌کند که حضرت در روز سه شنبه، ششم ذیحجه سال ۲۲۰ از دنیا رفتند.

 


در اعلام الوری آمده است که حضرت در روز آخر ذی قعده سال ۲۲۰ از دنیا رفته‌اند. شهید نیز در دروس قائل به قول طبرسی در اعلام الوری شده است. در عیون المعجزات نیز آمده است که حضرت در روز سه شنبه، پنجم ذیحجه از دنیا رفت.


مرحوم شیخ عباس قمی در منتهی الآمال خود می‌گوید: اشهر آنست که حضرت در آخر ماه ذیقعده سال ۲۲۰ هـ شهید شد و این بعد از دو سال و نیم از فوت مامون بود، چنانچه خود آنحضرت می‌فرمود: «الفرج بعد المامون بثلثین شهرا»

 


سال آنحضرت را به زهر کین شهید کرد ابوجعفر اول، یعنی امام باقر (علیه‌السّلام) اشتباه نشود

 
از   0   رای
0

  نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید مدیر سایت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.